آزمایش بیلی روبین

آزمایش بیلی روبین نوزاد

از ۸ تا ۹ درصد نوزادان دچار هیپربیلی روبینمی شدید می شوند. هيپربيلي روبينمي ممكن است منجر به آسيب مغزي مرتبط با بيلي روبين شود. سطوح مداوم افزایش بیلی روبین در بدن می تواند نوزادان را در معرض خطر مسمومیت عصبی یا اختلال عملکرد عصبی ناشی از بیلی روبین قرار دهد. خطر اختلال عملکرد کبد در نوزادانی که کمتر از ۳۷ هفته بارداری متولد شده اند یا علاوه بر افزایش بیلی روبین سرم ، ناهنجاری های دیگری نیز دارند ، بیشتر است.

آزمایش بیلی روبین یا زردی

برخی از متخصصان اطفال آزمایش بیلی روبین را در زمان های مشخص شده طی ۲۴ تا ۴۸ ساعت پس از تولد برای نظارت بر میزان افزایش بیلی روبین و کمک به تعیین خطرات مرتبط به صورت جداگانه انجام می دهند. نوزادانی که سرعت بالایی در افزایش بیلی روبین دارند (کمتر از ۱۷ میلی گرم در دسی لیتر در ساعت) خطر کمتری برای آن ها خواهد داشت و احتمالاً بدون آزمایش یا درمان بیشتر ترخیص می شوند. نوزادانی که در هنگام تولد یا طی چند ساعت پس از تولد دچار زردی شده و میزان بیلی روبین آنها با سرعت بیشتری افزایش می یابد ، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به هیپربیلی روبینمی و کرنیکتروس مرتبط قرار دارند ، به خصوص اگر سطح بیلی روبین هنگام ترخیص هنوز در حال افزایش باشد.

برخی از نوزادان برای کمک به اصلاح زردی ناشی از افزایش سطح بیلی روبین و پایین آوردن سطح بیلی روبین ، تحت لامپ های مخصوص (فتوتراپی) قرار می گیرند. برای کمک به نوزادانی که نیازهای تغذیه ای خود را برآورده نمی کنند ، ممکن است نظارت بر شیردهی و حمایت غذایی مکمل مورد نیاز باشد. لازم به ذکر است که برای ارزیابی کمبود G6PD ، ناهنجاری های ژنتیکی یا عملکرد کبد ، ممکن است آزمایشات اضافی لازم باشد.

پس از ترخیص از بیمارستان ، حدود ۲۵ درصد از نوزادان هنوز علائم زردی را نشان می دهند ، بنابراین ممکن است آزمایش سطح بیلی روبین را ادامه دهند. در صورت خوش خیم بودن سطح بیلی روبین معمولاً خود به خود کاهش می یابد. اگر اختلال در عملکرد کبد یا سایر ناهنجاری ها وجود داشته باشد ، ممکن است سطح بیلی روبین همچنان بالا بماند یا همچنان افزایش یابد ، این نشان می دهد که آزمایش های تشخیصی بیشتر ، ارزیابی بالینی و درمان مورد نیاز است.

نکات مهم در آزمایش بیلی روبین

انجام آزمایش بیلی روبین خود یک پیشگیری در برابر عواقب جدی است که می تواند در صورت افزایش سطح بیلی روبین در نوزادان زرد وجود داشته باشد. زردی بینایی که در بدو تولد وجود دارد ممکن است افزایش سریع بیلی روبین و خطر اختلال عملکرد کبد یا سایر ناهنجاری ها را پیش بینی کند.

برای درمان زردی نوزاد می توانید از شرکت زردی کلینیک اقدام به اجاره دستگاه زردی نوزاد در منزل و دستگاه فتوتراپی نمایید. در این صورت تنها کافیست با شرکت زردی کلینیک ارائه کننده مدرن ترین دستگاه های فتوتراپی از طریق خطوط ارتباطی ۴۴۵۲۳۰۷۵ – ۰۲۱ و ۰۹۱۹۲۳۱۷۱۳۱ تماس حاصل فرمایید.

آماده سازی قبل از انجام آزمایـش بیـلی روبیـن یا زردی

قبل از انجام آزمایش بیلی روبین روی نمونه های خون نوزادان ، هیچ آمادگی لازم نیست. هنگام تهیه نمونه خون برای آزمایش ، شناسایی صحیح و مراقبت دقیق از نوزاد مهم است. محلی که معمولاً روی پاشنه نوزاد است توسط فلبوتومیست که نمونه خون نوزاد را می کشد انتخاب می شود. این ناحیه با پیچاندن پای کودک در یک پارچه گرم به مدت چند دقیقه آماده می شود تا خون به سطح آن بیاید و جریان خون راحت تر در آن ایجاد شود. سپس پاشنه پا با الکل و یا یک محلول ضد باکتری مانند بتادین پاک می شود تا سطح آن عقیم شود. نمونه خون در لوله های کوچک مویرگی کشیده می شود ، به درستی برچسب گذاری شده و برای آزمایش به آزمایشگاه منتقل می گردد. در موارد نادر ، فلبوتومیست قادر به برداشتن خون کافی از سوراخ شدن پاشنه نیست و یک پزشک ممکن است خون سیاهرگی را از سیاهرگ ران در ناحیه کشاله ران ، که بزرگتر از رگ های بازوهای نوزاد است ، بیرون بکشد.

شرایط کلیدی در بیلی روبین خون

بیلی روبین – یک رنگدانه زرد مایل به قرمز  است که از تجزیه سلول های قرمز خون ایجاد شده و توسط کبد متابولیزه می شود. هنگامی که سطح آن به طور غیر طبیعی زیاد باشد ، باعث ایجاد رنگ مایل به زرد در چشم و پوست می شود که به زردی معروف است. سطح بیلی روبین در خون در بیماران مبتلا به بیماری کبد ، انسداد مجاری صفراوی و سایر موارد افزایش می یابد.

هيپربيلي روبينمي – وضعیتی که با سطح بالایی از بیلی روبین در خون مشخص می شود. بیلی روبین محصول جانبی طبیعی تجزیه گلبول های قرمز خون است ، با این حال ، سطح بالایی از بیلی روبین ممکن است نشان دهنده مشکلی در کبد باشد.

کرنیکتروس – بیماری بالقوه کشنده در نوزادان که ناشی از تجمع بیش از حد رنگدانه صفراوی بیلی روبین در بافت های سیستم عصبی مرکزی است.

مراقبت های بعد از آزمایش بیلی روبین

محلی که خون از آن خارج می شود ، باید پس از انجام آزمایش بیلی روبین تمیز نگه داشته شود و به طور منظم از نظر خونریزی بررسی شود. ممکن است از یک چسب کوچک برای محافظت از محل استفاده شود.

خطرات آزمایش بیلی روبین یا زردی

عملکرد آزمایش های بیلی روبین خطر قابل توجهی ندارد. کشیدن خون برای آزمایش ممکن است شامل خونریزی سبک یا کبودی در محل سوراخ شود ، و این نیاز به یافتن مکان جدید برای آزمایش های بعدی دارد. عدم انجام آزمایش بیلی روبین ، ممکن است خطرات قابل توجهی برای برخی از نوزادان داشته باشد. نوزادانی که سطح بیلی روبین آنها افزایش می یابد در معرض خطر مسمومیت عصبی و ایجاد کرنیکتروس هستند ، بنابراین نظارت بر بیلی روبین در هفته اول زندگی برای این نوزادان بسیار مهم است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *