آزمایش بیلی روبین

آزمایش بیلی روبین یا زردی

آزمایش بیلی روبین یک آزمایش خون تشخیصی است که برای اندازه گیری میزان رنگدانه صفراوی در سرم خون فرد و کمک به ارزیابی عملکرد کبد انجام می شود. آزمایش بیلی روبین قسمت مهمی از آزمایشات معمول غربالگری نوزاد است. سطح بیلی روبین در سرم خون یک نوزاد تازه متولد شده اندازه گیری می شود تا مشخص شود که سطح بیلی روبین در گردش خون طبیعی است یا غیر طبیعی.

بیلی روبین یک رنگدانه صفراوی زرد نارنجی است که در هنگام تجزیه هموگلوبین ، پروتئین حامل آهن و اکسیژن در سلولهای قرمز خون تولید می شود. همه افراد روزانه بیلی روبین به عنوان بخشی از گردش طبیعی سلول های قرمز تولید می کنند. آزمایش بیلی روبین بالاتر از حد طبیعی (افزایش یافته) می تواند تخریب تسریع شده گلبول های قرمز را منعکس کند یا ممکن است نشان دهد که بیلی روبین آنطور که باید دفع نمی شود ، نشان می دهد که ممکن است مشکلات عملکرد کبد یا سایر ناهنجاری ها وجود داشته باشد. غربالگری بیلی روبین نوزادان اغلب یک بیلی روبین بالا (هیپربیلی روبینمی) را نشان می دهد.

آزمایش بیلی روبین یا زردی

معمولاً در تمام نوزادانی که در بیمارستان به دنیا می آیند ، بیلی روبین سرم (TSB) اندازه گیری می شود، از پاشنه یک نوزاد تازه متولد شده برای آزمایش سطح بیلی روبین خون گرفته می شود. آزمایشگاه بالینی برای به دست آوردن نمونه خون برای TSB ، یک فلبوتومیسم خون را از بافت نوزاد (معمولاً از پاشنه پا) دریافت می کند تا از رگ، زیرا رگ های نوزادان بسیار کوچک هستند و به راحتی آسیب می بینند.

پس از استریل کردن سطح محل با الکل و / یا یک محلول ضد باکتری مانند بتادین ، ​​یک سوراخ در پاشنه ایجاد می شود و خون به یک لوله کوچک مویرگی به طول حدود ۲ اینچ (۵ سانتی متر) منتقل می گردد. آزمایش TSB برای تولید نتایج دقیق فقط به چند دقیقه و مقدار بسیار کمی سرم خون نیاز دارد و نتایج را در میلی گرم در دسی لیتر (میلی گرم در دسی لیتر) اندازه گیری می کند. میزان بیلی روبین تام در خون در گردش را می توان از نتایج یک آزمایش بیلی روبین منفرد محاسبه کرد. نتایج با مقادیر طبیعی شناخته شده مقایسه می شود تا مشخص شود که آیا نوزاد دارای سطح طبیعی یا غیرطبیعی بیلی روبین است یا خیر.

همه نوزادان تازه متولد شده در چند روز اول زندگی خود شروع به از بین بردن گلبول های قرمز جنین (RBC) می کنند و سلول های قرمز خون جدید را جایگزین آنها می نمایند. تخریب سریع گلبول های قرمز و در نتیجه آزاد شدن هموگلوبین جنین در جریان خون منجر به تولید بیلی روبین می شود. بیلی روبین به عنوان یک ماده زائد توسط کبد از خون فیلتر شده و از طریق صفرا دفع می شود ، به طور معمول در مدفوع تولید شده توسط روده بزرگ دفع می شود.

با این حال ، بلافاصله پس از تولد ، بیلی روبین بیشتری از کبد نابالغ نوزاد تولید می شود و مقدار اضافی آن در خون گردش می کند. این وضعیت منجر به زردی در بیش از ۶۰ درصد نوزادان می شود ، که معمولاً به دلیل وجود هموگلوبین جنینی است که در طی تخریب طبیعی گلبول های قرمز جنین در خون آزاد می شود. به نظر می رسد حتی در نوزادان سالم نیز در هفته اول پس از تولد لکه زرد رنگی در پوست (زردی فیزیولوژیکی یا ایکتروس) و سفیدی چشم (اسکلرا) وجود دارد که ممکن است ابتدا توسط پرستاران کودکان هنگام مراقبت از نوزاد مورد توجه قرار گیرد. ارزیابی بصری زردی یک روش قابل اعتماد در نظر گرفته نمی شود ، برای تعیین علت آن یا خطر ادامه افزایش بیلی روبین و عوارض احتمالی، انجام آزمایش بیلی روبین اولین قدم برای اطمینان از شدید نشدن درجات طبیعی زردی و عدم وجود عملکرد کبد یا سایر بیماری های ایجاد کننده در صورت وجود ، شناسایی و درمان زود هنگام است.

علاوه بر تخریب طبیعی سلول های قرمز پس از تولد ، هایپربیلی روبینمی نوزادان نیز ممکن است به دلیل موارد زیر ایجاد شود :

  1. وزن کم هنگام تولد
  2. مشکلات تغذیه
  3. کمبود گلوکز ۶-فسفو دهیدروژناز (G6PD)
  4. باکتری های روده ناکافی
  5. ناسازگاری گروههای اصلی خون (ABO) بین مادر و نوزاد
  6. ناسازگاری گروه خونی (Rh) (نادر به دلیل درمان مادران Rh منفی)
  7. ناهنجاری های ژنتیکی مرتبط با سابقه زردی در بین خواهر و برادرها
  8. اختلال عملکرد کبد

از ۸ تا ۹ درصد نوزادان دچار هیپربیلی روبینمی شدید می شوند. هيپربيلوئي روبينمي شديد یک عامل نگران كننده در بین پزشكان اطفال است زيرا ممكن است منجر به آسيب مغزي مرتبط با بيلي روبين شود. سطوح مداوم افزایش بیلی روبین در بدن می تواند نوزادان را در معرض خطر مسمومیت عصبی یا اختلال عملکرد عصبی ناشی از بیلی روبین قرار دهد (BIND). نشان داده شده است که خطر اختلال عملکرد کبد در نوزادانی که قبل از ترم (کمتر از ۳۷ هفته بارداری) متولد شده اند یا علاوه بر افزایش بیلی روبین سرم ، ناهنجاری های دیگری نیز دارند ، بیشتر است.

والدین معمولاً در مورد هرگونه خطرات مرتبط با افزایش بیلی روبین ، مانند اختلال در عملکرد کبد یا کرنیکتروس ، توسط متخصص اطفال مطلع می شوند. به والدینی که نگران این خطرات هستند می توان دریافت که سطح بیلی روبین در اکثر نوزادان معمولاً به حالت طبیعی برمی گردد (بیش از ۶۰٪) و زردی مربوطه به تدریج از بین می رود. آزمایش بعد از ترخیص کودک گاهی اوقات لازم است (در ۲۵٪ از نوزادان) و به جای اینکه جای نگرانی باشد ، اقدامی پیشگیرانه است. آزمایش مجدد برای کنترل سطح بیلی روبین ضروری است. والدین باید توجه داشته باشند ، اگرچه ممکن است پاشنه کودک کبود شده باشد ، اما افزایش سطح بیلی روبین می تواند عوارض جدی ایجاد کند و آزمایش برای جلوگیری از آنها حیاتی است.

برای درمان زردی نوزاد می توانید از شرکت زردی کلینیک اقدام به اجاره دستگاه زردی نوزاد در منزل و دستگاه فتوتراپی نمایید. در این صورت تنها کافیست با شرکت زردی کلینیک ارائه کننده مدرن ترین دستگاه های فتوتراپی از طریق خطوط ارتباطی ۴۴۵۲۳۰۷۵ – ۰۲۱ و ۰۹۱۹۲۳۱۷۱۳۱ تماس حاصل فرمایید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *